Klassieke conditionering is een eenvoudige vorm van leren waarbij een
respons uit een reflexmatige stimulus-respons associatie wordt gekoppeld
aan een nieuwe, neutrale stimulus. Bij operant conditioneren zal
gedrag toenemen in frequentie als het gevolgd wordt door het aanbieden
van
een aangename stimulus of het wegnemen van een onaangename stimulus.
Inhoud van hoofdstuk 6
Opdrachten
6.1 Klassieke conditionering
6.1.1 Verwerving van de geconditioneerde respons
6.1.2 Uitdoving van de geconditioneerde respons
6.1.3 Prikkelgeneralisatie en -discriminatie
6.1.4 Varianten van de klassieke conditionering
6.2 Operante conditionering
6.2.1 De wet van het effect
6.2.2 Bekrachtiging
6.2.3 Shaping en fading
6.2.4 Bekrachtingsschema’s
6.3 Gedragstherapie
Een historische verklaring van de verschillende termen die gebruikt worden in de leertheorie zoals stimulus, respons, conditioneren en andere is te vinden op de website van de Journal of Experimental Analysis of Behavior.
